DOOR PIETER VERSTRAETE. Voorbije zondag werd de stilte opnieuw gevierd. Vanuit diverse hoeken weerklonk de roep naar “verstilling, vertraging en kwaliteitsvolle aandacht”. In een poging mijn steentje bij te dragen, stootte ik op een ongekende – en bij tijden bittere – rijkdom aan stilte-ervaringen.
DOOR SYLVIA WENMACKERS. Vanuit de trein kijk ik naar de lucht die blauw kleurt door verstrooiing van het zonlicht en in de verte bemerk ik een krokodilvormige wolk. Alles wat we menen te zien wordt beïnvloed door wat we weten. Toen ik assistent werd in de fysica schreef ik me in voor avondlessen tekenen aan de kunstacademie. Overdag werkte ik met microscopiebeelden, maar ’s avonds leerde ik echt kijken. Vanuit mijn dubbelleven ontdekte ik een opmerkelijke parallellie tussen de processen die zich voltrokken aan beide academies.
KU Leuven blogt 