Als student in Amerika zijn hobby’s ‘serious business’

DOOR BETTO VAN WAARDEN. Studeren in België of in Amerika, het is een wereld van verschil. In Amerika zijn hobby’s bijvoorbeeld heel belangrijk voor studenten. Een goede student of werknemer is immers breed ontwikkeld, en dat kan je op je CV bewijzen met de hobby’s die je gedaan hebt als student. Dat heb ik zelf mogen ontdekken toen ik in Amerika de bachelor ‘liberal arts and sciences’ studeerde.

Geschreven door Betto Van Waarden. Betto studeerde aan het Lewis & Clark College in de Verenigde Staten en schreef een boek over zijn ervaringen: College Life: Leven als student in Amerika‘ Momenteel werkt hij aan een doctoraat in de politieke geschiedenis aan de KU Leuven.
p1260156

Betto Van Waarden studeerde in Amerika

Een goede student of werknemer is breed ontwikkeld. Deze Amerikaanse filosofie uit zich in het scala aan extracurriculaire activiteiten op de universiteit. Zelfs om op de universiteit te worden toegelaten, moet je al een lijst van hobby-onderscheidingen tonen. Het resume pushing ofwel ‘cv-bouwen’ begint al op jonge leeftijd en gaat op de universiteit verder om een goede vervolgstudie of baan te bemachtigen. Studenten hebben heus plezier in veel activiteiten, maar dat een deel van de motivatie om je extracurriculair uit te sloven, het beruchte cv is, weet iedereen. Om te voldoen aan de vraag naar vertier en activiteiten om je uit te sloven, steunt de universiteit veel clubs.

Medestudenten en ik moeten wel eens lachen om het aantal cijfers dat we tijdens het kiezen van een universiteit over clubs en activiteiten via universiteitsbrochures, websites en e-mails hebben ontvangen. Als ik op weg naar college langs een van de dagelijkse rondleidingen voor middelbare scholieren loop, hoor ik de rondleidster geregeld opscheppen over het aantal extracurriculaire mogelijkheden op de campus. ‘En als er niks voor je bijzit, kun je met financiële steun je eigen club oprichten’, komt er altijd achteraan.

Het resume pushing ofwel ‘cv-bouwen’ begint al op jonge leeftijd en gaat op de universiteit verder om een goede vervolgstudie of baan te bemachtigen.

Oorspronkelijk ga ik maar voor een jaar naar Amerika en besluit de diversiteit aan extracurriculaire activiteiten te verkennen. Ik ga kamperen, snowboarden, voetballen, basketballen, schrijf voor de universiteitskrant, oefen mijn kayakrollen in het universiteitszwembad en ga soms naar filmavonden van culturele clubs, waar ik me blijkbaar ook voor heb ingeschreven. Omdat ik een jaar eerder maandenlang door Brazilië gereisd heb, word ik enthousiast lid van de Portugese club. Als echter blijkt dat de clubleden meer geïnteresseerd zijn in grammatica dan samba, houd ik het voor gezien. Naast mijn eigen activiteiten ga ik naar optredens van a-capellakoren of toneelclubs, of verzadig ik mijn heimwee naar Hollandse kaas door wat hapjes mee te prikken bij de gesubsidieerde cheese club.

mt_adams_and_nso_088verikant

Ik besluit de diversiteit aan activiteiten te verkennen: kamperen, snowboarden, voetballen, schrijven voor de universiteitskrant,…

Clubs zijn er in alle soorten en maten. Het blijft me verbazen. Eens loop ik langs een groep studenten die verkleed als middeleeuwse ridders elkaar met nepzwaarden en -lansen de hoofden inslaat naast de bibliotheek. Het blijkt een club te zijn. ’s Nachts zie je weleens iemand je aanstaren vanuit de bosjes, gekleed in het zwart en met een samuraizwaard. De samuraiclub.

Soms doet bijna de hele studentenbevolking mee aan een activiteit. Zo wordt op grootse schaal het spel assassin – ‘(sluip)moordenaar’ – op de campus georganiseerd. In de eetzaal krijgen deelnemers een waterpistooltje en een lootje waarop staat wie je moet vermoorden. Als je diegene met je waterpistool neerschiet voordat je zelf het loodje legt, krijg je dat lootje en moet je de persoon daarop weer vermoorden, enzovoort. De student die de meeste slachtoffers maakt, wint. Het spel is kinderlijk, maar het is fascinerend hoe het wekenlang een universiteitscampus in een sfeer van angst hult. Studenten argwanen elkaar. Omdat ik me de ernst van assassin niet realiseer en mezelf niet goed bescherm, voel ik al de eerste middag plotseling een natte plek op mijn rug. Of je als student assassin op je cv wilt zetten, betwijfel ik. Maar ja, Amerikanen moeten soms ook even extracurriculair ontspannen van het extracurriculaire cv-bouwen zelf.

cover-college-life

Betto Van Waarden schreef een boek over zijn ervaringen als student in Amerika

 


Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s